กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 560 ลักพาตัวจากไป
เวลานี้หลี่เซวียนตูตกอยู่ในวงล้อมถูกกระหนาบหน้าหลัง ทว่าหลี่เซวียนตูก็หาได้กังวลใจจนเกินไป อย่างไรเขาก็ยังมี "โลกมนุษย์" แม้ไม่อาจสังหารศัตรู แต่การเอาตัวรอดก็ไร้อุปสรรค สิ่งสำคัญอยู่ที่ว่า เขาจะสามารถพาตัวซุนหูไปได้หรือไม่ หากพาตัวซุนหูไปไม่ได้ นอกจากจะแหวกหญ้าให้งูตื่นแล้ว ยังคว้าน้ำเหลว ซ้ำยังเพิ่มความผันแปรขึ้นมาเปล่า ๆ
เซียวอวิ๋นไม่อยากเอ่ยวาจาไร้สาระกับหลี่เซวียนตูอีก สองฝ่ามือแยกออก กวาดลมหนาวเหน็บขึ้นมาสายหนึ่ง เกล็ดน้ำแข็งผุดขึ้นมารอบกายเขาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จากนั้นเกล็ดน้ำแข็งเหล่านี้ก็รวมตัวและแตกกระจายไม่หยุดหย่อน สุดท้ายกลายเป็นเกล็ดหิมะทีละแผ่น หมุนวนอย่างรุนแรงไปตามลมหนาว