กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 544 ตีนหมูตัวโต
คนทั้งสองเดินเคียงไหล่กันใต้แสงจันทร์ ยามนี้สายลมบริสุทธิ์จันทร์กระจ่าง ฟ้าดินขาวผ่องดุจฉาบเงิน ราตรีสงบเงียบ มีเพียงเสียงแมลงกรีดปีกแว่วมาเป็นครั้งคราว ทั้งคู่เดินเลียบทางหลวงไปได้ราวสี่ห้าลี้ พลันแลเห็นทะเลสาบเล็ก ๆ อยู่ริมทางไม่ไกล ผืนน้ำต้องแสงจันทร์ทอประกายระยิบระยับ
คนทั้งสองหยุดฝีเท้าลงพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย สบตากันแวบหนึ่งแล้ว หลี่เซวียนตูจึงเอ่ยชวนว่า "ไปดูตรงนั้นหน่อยหรือไม่"
ไป๋เจวี้ยนลังเลเล็กน้อยแล้วจึงพยักหน้าตกลง
ทั้งคู่มาถึงริมทะเลสาบ ทอดสายตามองผืนน้ำ
หลี่เซวียนตูก้มตัวลงกะทันหัน ครั้นเขายืดตัวขึ้นมาอีกครา ในมือก็มีงูตัวหนึ่งแล้ว มันถูกเขาบีบจุดเจ็ดชิ้วไว้แน่นจนมิอาจดิ้นหลุด