เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 541 คนประหลาดทะเลบูรพา
หลี่เซวียนตูมิได้เชี่ยวชาญด้านกาพย์กลอน ไม่อาจเขียนบทความสละสลวย ทว่าการเขียนสิ่งเหล่านี้ก็มิได้มุ่งหวังจะสอบซิ่วไฉหรือจวี่เหริน ยิ่งมิใช่เพื่อมุ่งหวังเป็นบัณฑิตจิ้นซื่อ เพียงเพื่อให้มีเนื้อหาสาระอันแท้จริงเท่านั้น
การลงมือเขียนครั้งนี้กินเวลาไปถึงสี่ชั่วยาม ทว่าหลี่เซวียนตูกลับเขียนไปได้เพียงสี่พันกว่าตัวอักษร เฉลี่ยแล้วหนึ่งชั่วยามได้ราวหนึ่งพันตัวอักษรเท่านั้น นับว่าเชื่องช้ายิ่งนัก หากเทียบกับเสมียนข้าราชการผู้ช่ำชองการขีดเขียนอรรถคดีแล้ว ย่อมแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
กระนั้นหลี่เซวียนตูก็มิได้เร่งรีบ เมื่อเขียนการเดินทางช่วงแรกจบลง ยังคงเหลือที่ว่างอีกมาก รอให้เขาเดินทางผ่านช่วงหลัง หากยังมีเรื่องราวใดควรค่าแก่การบันทึก เขาก็จะไม่เกรงใจ และจะเขียนเพิ่มลงไปอีก
ทว่าหลี่เซวียนตูก็จะไม่จงใจป้ายสีสิ่งใด ทั้งยังไม่สอดแทรกความเห็นส่วนตัวลงไปมากความ ส่วนใหญ่ล้วนระบุข้อเท็จจริง ทว่าเพียงเท่านี้ ก็เป็นความด่างพร้อยที่ร้ายแรงที่สุดแล้ว
หลังจากเขียนเสร็จ หลี่เซวียนตูก็เก็บสมุดเล่มบางนี้ไว้ใน "สิบแปดหอ" แล้วลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย เริ่มครุ่นคิดถึงการเดินทางต่อจากนี้