เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 525 นิยายภาพสะท้อนชีวิต
หลี่เซวียนตูกับไป๋เจวี้ยนต่างเป็นยอดฝีมือขั้นคืนสัจธรรมเก้าชั้นฟ้า แม้จะเหม่อลอยไปบ้าง แต่ก็สังเกตเห็นฉินเต้าฟางที่เดินออกจากประตูไปแล้วได้อย่างรวดเร็ว หลังจากได้สติกลับมาทีละคน ต่างก็รู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง
ยังดีที่ฉินเต้าฟางมิได้เอ่ยสิ่งใดมาก ทั้งยังรู้ว่าทั้งสองคนไม่ได้ไปโรงเตี๊ยมและไม่ได้ไปหารถม้า จึงทำได้เพียงยันไม้เท้าคู่เดินไปยังโรงเตี๊ยมที่อยู่ไม่ไกลด้วยตนเอง
หลี่เซวียนตูกับไป๋เจวี้ยนเดินตามหลังฉินเต้าฟางไปอย่างว่าง่าย
โรงเตี๊ยมของหมู่บ้านตระกูลจูย่อมเทียบไม่ได้กับโรงเตี๊ยมในเมืองใหญ่ แม้แต่เทียบกับโรงเตี๊ยมไท่ผิงกลางป่าเขาก็ยังด้อยกว่าอยู่มาก แม้ฉินเต้าฟางจะเป็นถึงผู้ตรวจการมณฑลแต่ก็มิได้ถือสา หันหน้ากลับมาถามว่า "อยากกินอะไรกันบ้าง?"
ไป๋เจวี้ยนส่ายหน้า "ช่วงนี้ข้ากำลังงดธัญญาหาร"
หลี่เซวียนตูสงสัย "เจ้ามีอาการบาดเจ็บ ขืนกินลมดื่มน้ำค้างอย่างเดียวคงไม่ได้การหรอก"
ไป๋เจวี้ยนตอกกลับอย่างไม่เกรงใจ "ต้องให้เจ้ามายุ่งด้วยหรือ?"
หลี่เซวียนตูก็มิได้โกรธ ยิ้มบาง ๆ พลางกล่าว "ไม่กินก็ไม่กิน ข้ากินส่วนของเจ้าแทนเอง"