เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 512 ฉินเต้าฟาง
หลังจากหลี่เซวียนตูลงจากยอดเขาตานเสีย ก็อ้อมผ่านเมืองใหญ่เมืองน้อยของเมืองหลานหลิง อาศัยทางลัดลัดเลาะผ่านป่าเขารกร้าง มุ่งหน้าตรงไปยังเมืองหลางหยา
เมืองหลางหยามิใช่เมืองเอกของมณฑลฉีโจว เมืองเอกของฉีโจวคือเมืองเป่ยไห่ แม้จะมีนามว่าเป่ยไห่ ทว่ากลับมิได้ติดกับทะเลเป่ยไห่ในสี่คาบสมุทรแต่อย่างใด ซ้ำยังถูกคั่นด้วยอาณาเขตถึงสี่เมืองใหญ่จึงจะถึงทะเลตงไห่ นับเป็นดินแดนในแผ่นดินใหญ่โดยแท้จริง
ทว่าชื่อเสียงของเมืองเป่ยไห่นั้นเกริกไกรยิ่งนัก เมื่อครั้งโบราณกาลองค์จักรพรรดิแห่งมนุษย์หล่อเก้ากระถางแบ่งเก้าแคว้น เมืองเป่ยไห่ก็คือหนึ่งในเก้าแคว้นโบราณ ในครานั้นฉีโจวมิได้ถูกเรียกว่าฉีโจว หากแต่มีนามว่าชิงโจว เพียงแต่ต่อมามีแคว้นฉีตั้งขึ้น ณ ที่แห่งนี้ จึงได้ขนานนามว่าฉีโจว
ยามที่ลัทธิชิงหยางก่อการขึ้นในคราแรก สถานที่แรกที่เริ่มลุกฮือก็คือเมืองเป่ยไห่ ดังนั้นในยามนี้เมืองเป่ยไห่จึงตกเป็นของศัตรูไปแล้ว จวนผู้ตรวจการมณฑลฉีโจวจำต้องย้ายที่ว่าการชั่วคราวมาตั้งอยู่ที่เมืองหลางหยาด้วยความจนใจ