กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 509 ในตำหนักซานชิง
หลี่หรูเจี้ยนร่วงจากกลางเวหาลงสู่พื้นดิน เงียบงันอยู่นาน ก่อนจะค่อย ๆ เอ่ยปากว่า "นี่... ก็คือ 'โลกมนุษย์' รึ"
หลี่เซวียนตูพยักหน้า "ใช่"
ใบหน้าทื่อมะลื่อของหลี่หรูเจี้ยนปรากฏรอยยิ้มขมขื่น "เป็นข้าไม่เจียมกะลาหัวเอง ที่แท้ท่านสี่ไม่ชักกระบี่ ก็เพื่อไว้หน้าข้ามาตลอด มีแต่ข้าที่ได้คืบจะเอาศอก ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ"
หลี่เซวียนตูกล่าวว่า "ไม่ถึงขนาดนั้น ข้าใช้ 'โลกมนุษย์' ย่อมได้เปรียบด้วยความคมของตัวกระบี่จริง ๆ"
หลี่หรูเจี้ยนสะบัด "จินหลิง" ในมือเบา ๆ สิ้นเสียงแตกหักที่ดังสะท้อนต่อเนื่อง ตัวกระบี่ทั้งเล่มก็แหลกละเอียดกลายเป็นท่อนไม้สี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ขนาดเท่ากันพอดิบพอดี ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย