กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 494 เยือนตันเสียยามราตรี
ขึ้นเขามาได้ครึ่งทาง นักพรตเฒ่าผู้หนึ่งก็เหยียบยอดไม้ลอยละลิ่วลงมา หยุดยืนอยู่เบื้องหน้าคนทั้งสอง
นั่นคือหนานเคอจื่อ หนึ่งในผู้เป็นเจ้าของยอดเขาตันเสียแห่งนี้นี่เอง
หนานเคอจื่อย่อมจำลู่เยี่ยนปิงได้ เพราะนางพำนักอยู่บนยอดเขาตันเสียมาระยะหนึ่งแล้ว ทว่าเมื่อเห็นหลี่เซวียนตูซึ่งอยู่ด้านหลังนาง ก็ยังอดตกใจมิได้ “อาตมาได้รับกระบี่บินสื่อสารของท่านหลี่ จึงรีบมารับ นี่ไปโดนสิ่งใดมาหรือ”
หลี่เซวียนตูที่สองตายังคงมีคราบโลหิตไหลรินมิขาดสายกล่าวอย่างสงบนิ่ง “วิวาทกับผู้อื่นจนได้รับบาดเจ็บมาบ้าง คงไม่มีปัญหาอันใดมาก”
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว” หนานเคอจื่อพยักหน้า “ยอดเขาตันเสียของพวกเราสิ่งอื่นมีไม่มาก แต่โอสถรักษาอาการบาดเจ็บนั้นมีมากที่สุด”