กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 487 ไร้เทียมทานในขั้นเดียวกัน
ไม้ยืนต้นผุพังมิอาจสลักเสลา มักใช้เปรียบเปรยถึงผู้ที่มีพรสวรรค์ย่ำแย่เหลือทน
สตรีนางนี้มีนามว่าลู่เยี่ยนปิง ตบะอยู่ขั้นคืนสัจธรรมแปดชั้นฟ้า แม้จะยังห่างชั้นจากยอดฝีมือบนบัญชีดำขาวอยู่บ้าง แต่ในบรรดาคนรุ่นเยาว์ นางนับเป็นยอดคนอันโดดเด่นอย่างมิต้องสงสัย ปัจจุบันรั้งอันดับห้าบนทำเนียบเส้าเสวียน หากจะว่าลู่เยี่ยนปิงเป็นดั่งไม้ผุยากสลักเสลา เช่นนั้นในใต้หล้านี้ยังมีผู้ใดเข้าตาเด็กหนุ่มได้อีกเล่า