เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 447 นายอำเภอแซ่หลี่
นายอำเภอแซ่หลี่ขมวดคิ้วแน่น หรี่ตาคู่เรียวยาวที่มีอยู่แต่เดิม พลางเอ่ยชมเสียงแผ่ว “ฝีมือไม่เลว”
คนต่ำต้อยเพียงลำพังย่อมไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง ทว่าเมื่อคนผู้นี้มีวรยุทธ์ถึงขั้นเซียนเทียน นั่นย่อมไม่มีผู้ใดกล้าดูแคลนได้อีก เหล่าตระกูลขุนนางสูงศักดิ์ในเมืองหลวงไฉนจึงทุ่มเทแรงกายแรงใจสรรหาจอมยุทธ์เหล่านี้มาเป็นยอดฝีมือประจำตระกูลเล่า นอกจากจะเอาไว้ทำงานลับที่ไม่น่ามองแล้ว มิใช่เพื่อปกป้องคุ้มครองคนในครอบครัวหรอกหรือ
หลี่เซวียนตูชำเลืองมองสระน้ำเล็ก ๆ ไม่ไกลนัก ผิวน้ำในนั้นจับตัวเป็นน้ำแข็งแล้ว
นิ้วมือทั้งห้าที่ไพล่อยู่ด้านหลังของเขากำแน่นเป็นหมัดฉับพลัน
ชั่วพริบตานั้นเอง ภายใต้การชักนำของกระแสปราณอันไพศาล ผิวน้ำแข็งของสระน้ำพลันแตกกระจาย น้ำในสระรวมตัวกันกลายเป็นมังกรน้ำสายหนึ่ง คล้ายมังกรเขียวผงาดพ้นผิวน้ำ ทะยานขึ้นจากพื้นดิน จากนั้นจึงแหวกว่ายเลื้อยผ่านลานเรือนอย่างกำเริบเสิบสาน ประหนึ่งเจียวหลงมุ่งหน้าสู่ทะเล โถมเข้าใส่นายอำเภอแซ่หลี่ผู้นั้น