เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 433 เสียงพิณประสานขลุ่ย
เวลานี้สตรีผู้นั้นมิได้ดีดพิณแล้ว เปลี่ยนมาอธิบายทฤษฎีดนตรีแทน
เด็ก ๆ ไม่กี่คนต่างตั้งใจฟังอาจารย์สตรีผู้นี้ถ่ายทอดวิชาความรู้ มิได้สังเกตเห็นหลี่เซวียนตูที่อยู่นอกหน้าต่างแม้แต่น้อย
สตรีที่กำลังสอนหนังสือชะงักไปเล็กน้อย เงยหน้าเหลือบมองนอกหน้าต่างแวบหนึ่ง ก่อนจะดึงสายตากลับมาอย่างรวดเร็ว แล้วสอนทฤษฎีดนตรีต่อ
หลี่เซวียนตูกำลังคิดจะหมุนตัวจากไป พลันพบว่าหิมะตกเสียแล้ว
ท้องฟ้าที่เดิมทียังนับว่าปลอดโปร่งไม่รู้ว่ามืดสลัวลงตั้งแต่เมื่อใด คล้ายจะมืดแต่ก็ไม่มืดมิด ราวกับกระดาษขาวแผ่นหนึ่งถูกน้ำหมึกซึมเปื้อน ปรากฏเป็นสีคล้ำอมเขียวหม่นหมอง ทำให้จิตใจของผู้คนพลอยหดหู่ตามไปด้วย
หลี่เซวียนตูซึ่งเดิมทีตั้งใจจะจากไป พลันได้ยินสตรีในเรือนพิณเอ่ยขึ้นว่า "ในเมื่อหิมะตกแล้ว มิสู้รอให้หิมะหยุดก่อนค่อยไปเถิด"