เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 422 ศิษย์พี่หญิงศิษย์น้องหญิง
สำนักเสวียนหนี่ว์ เขาอวี้หนี่ว์
ใต้เขามีลำธารสายหนึ่ง ใสสะอาดจนมองเห็นก้นธาร แลเห็นก้อนกรวดเรียบเนียนใต้น้ำ โบราณว่าน้ำใสกระจ่างย่อมไร้ปลา ทว่าลำธารสายนี้กลับเป็นข้อยกเว้น มิเพียงมีปลา ซ้ำยังมีกุ้งและปู เพียงแต่ขนาดไม่ใหญ่นัก ปลาหาใช่ปลาหลีฮื้อตัวโต หากเป็นเพียงปลาตัวเล็กแห่งลำธารวิญญาณ กุ้งเป็นกุ้งฝอย ส่วนปูก็ใหญ่เพียงเท่าปากจอกสุราเท่านั้น
ยามนี้เป็นฤดูหนาว น้ำในลำธารเย็นเยียบ ทว่าเวลานี้ยังมีสตรีสองคน คนหนึ่งโตคนหนึ่งเยาว์ ถอดรองเท้าถุงเท้า ยืนเท้าเปล่าอยู่ในน้ำธาร ก้มเอวจับปลากันอยู่ เด็กสาวเห็นได้ชัดว่าฝีมือยังไม่คล่องแคล่ว ปล่อยให้ปลาตัวเล็กเล็ดลอดร่องนิ้วไปหลายครา ต่อให้แมวตาบอดเจอหนูตายเข้า ก็เป็นเพราะมือลื่นจนหลุดมือไปอีก สตรีที่อายุมากกว่าฝีมือเจนจัดกว่ามากนัก ลงมือแต่ละครั้งล้วนได้อะไรติดมือ จากนั้นก็โยนลงถังไม้ใบเล็กริมตลิ่งทีละตัว