ตอนที่ 420 เสิ่นหยวนโจว

ตอนที่ 420 เสิ่นหยวนโจว

หลังจากหลี่เซวียนตูเอ่ยปาก พงหญ้าแห้งไม่ไกลออกไปก็สั่นไหวเล็กน้อย จากนั้นจึงเห็นนักพรตชราเนื้อตัวเต็มไปด้วยเศษหญ้าลุกขึ้นยืน ปัดชุดนักพรตบนกายแล้วยิ้มแหยพลางกล่าวว่า “ที่แท้คุณชายก็สังเกตเห็นแล้ว เดิมทีนักพรตเฒ่ายังคิดจะรออีกสักหน่อย รอจนคุณชายเจียนอยู่เจียนตายแล้วค่อยลงมือ ถึงจะสมกับเป็นยอดคนผู้สูงส่ง”

ระหว่างพูด นักพรตชราก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว

ย่นปฐพีเป็นนิ้ว

นักพรตชราพลันปรากฏตัวเบื้องหน้ากว่างเมี่ยวจี กว่างเมี่ยวจีสีหน้าเคร่งเครียด ขวางขลุ่ยหยกในมือขึ้นทันที

ระหว่างนางกับนักพรตชราพลันบังเกิด ‘แม่น้ำสายยาว’ ที่ก่อร่างจากปราณฟ้าดินขึ้นสายหนึ่ง ทั้ง ‘แม่น้ำ’ สายนี้ยังคงขยายกว้างออกไปไม่หยุด

ทั้งสองคนต่างไม่ได้ขยับเขยื้อน ทว่าระยะห่างระหว่างกันกลับยิ่งห่างไกล

กว่างเมี่ยวจีจึงรั้งร่างถอยกลับไปอยู่บนเรือลำน้อย ช้า ๆ เอ่ยว่า “เสิ่นหยวนโจวแห่งสำนักไท่ผิง เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้”