ตอนที่ 390 สำนักเต้าจ่ง

ตอนที่ 390 สำนักเต้าจ่ง

สำนักเต้าจ่งนั้นรั้งอันดับท้ายสุดในบรรดาห้าสำนักตะวันตกเฉียงเหนือ หากจัดในสิบสำนักฝ่ายอธรรม ก็น่าจะอยู่อันดับราว ๆ ที่หก สู้สำนักปู่เทียนมิได้

หลี่เซวียนตูพยักหน้า

หลิ่วอวี้ซวงกล่าวต่อว่า "เช่นนั้นคุณชายหลี่ก็คงทราบถึง 'มหาธรรมจื่อเหอ' ของสำนักเต้าจ่งด้วยกระมัง"

หลี่เซวียนตูอดมิได้ที่จะเริ่มพินิจสตรีตรงหน้าใหม่อีกครา เพราะหญิงม่ายที่แม้แต่ทรัพย์สินของตนเองยังปกป้องไว้ไม่ได้ ย่อมไม่ควรรู้เรื่องราวเหล่านี้ เช่นนั้นก็มีเพียงคำอธิบายเดียว นั่นคือเฉียนอวี้หลงเป็นผู้สอนสั่งแก่นาง หรือไม่ก็นางอยู่เคียงข้างเฉียนอวี้หลงมานานปี ได้ยินได้ฟังจนซึมซับและเข้าใจได้เองโดยไม่ต้องมีผู้ใดสอน

ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด ล้วนบ่งบอกว่าสตรีผู้นี้มิใช่คนธรรมดาสามัญ

หลี่เซวียนตูใคร่ครวญเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า "'มหาธรรมจื่อเหอ' ข้าเคยได้ยินมาบ้าง เป็นวิชาฝ่ายอธรรมอย่างแท้จริง การฝึกปรือวิชานี้จำต้องกินหงหวานและกลืนกินรกเด็ก เป็นที่รังเกียจเหยียดหยามของผู้คนฝ่ายธรรมะมาช้านาน"