ตอนที่ 388 พี่สะใภ้น้อย

ตอนที่ 388 พี่สะใภ้น้อย

เรือนเล็กหลังนี้มีประตูเข้าออกสองบาน บานหนึ่งคือประตูที่รถม้าเพิ่งแล่นเข้ามาเมื่อครู่ ส่วนอีกบานหนึ่งเปิดทะลุไปยังลานชั้นในของโรงเตี๊ยม ซึ่งใช้สำหรับหุงหาอาหาร จ่ายไออุ่น และต้มน้ำโดยเฉพาะ ตรงจุดนี้จะมีเสี่ยวเอ้อร์เฝ้าอยู่ตลอดทั้งปี

หลี่เซวียนตูขอให้น้ำร้อนจากเสี่ยวเอ้อร์ หลังจากอาบชำระกายแล้ว ก็ถอดชุดนักยุทธ์พเนจรออก แล้วเปลี่ยนมาสวมเสื้อตัวยาวสีดำ คลุมทับด้วยเสื้อคลุมขนกระเรียนสีเขียวคราม สวมรองเท้าเมฆาปลายงอน จากนั้นหยิบพัดจีบพื้นดำอักษรทองที่ได้มาจากฟ่านเหวินเฉิงขึ้นมาถือไว้ แลดูคล้ายคุณชายผู้มีตระกูลมั่งคั่งขึ้นมาทันที

นี่เป็นเรื่องสุดวิสัย เพราะทางใต้ของเมืองอันเป็นที่ตั้งของตระกูลเฉียน ผู้คนเข้าออกไม่มั่งมีก็สูงศักดิ์ ต่อให้แต่งกายหรูหราเพียงใดก็ไม่สะดุดตา ทว่าหากแต่งกายซอมซ่อต่ำต้อย นั่นแหละถึงจะดึงดูดสายตา หลี่เซวียนตูไม่อยากเป็นจุดสนใจ จึงได้แต่ "เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม"

อีกทั้งการไปเยือนถึงเรือนเพื่อขอความช่วยเหลือผู้อื่น นี่ก็นับเป็นมารยาทเช่นกัน