ตอนที่ 386 นั่งเรือข้ามฟากแม่น้ำใหญ่

ตอนที่ 386 นั่งเรือข้ามฟากแม่น้ำใหญ่

ห่างจากท่าเรือฝั่งเหนือของแม่น้ำใหญ่ไปไม่ไกลมีเนินดินสูงแห่งหนึ่ง ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งป้อมปืนของกองทัพเรือ ทว่าเมื่อบ้านเมืองสงบสุขยาวนานก็ค่อย ๆ ถูกทิ้งร้าง ปืนใหญ่ในป้อมถูกขนย้ายถอนกำลังไปนานแล้ว เหลือเพียงซากป้อมปืนแตกร้าวทรุดโทรมที่มีวัชพืชขึ้นรกชัฏ

ยามนี้หลี่เซวียนตูกับหลิวเฉินกำลังหยุดยืนทอดสายตาอยู่บนป้อมปืน แม้ผืนน้ำจะกว้างใหญ่ไพศาล แต่สายตาของหลี่เซวียนตูเฉียบคมยิ่ง เมื่อเพ่งมองออกไปสุดสายตา จึงพอมองเห็นเงาร่างอรชรสายหนึ่งยืนอยู่ตรงหัวเรือลำนั้นราง ๆ

เวลานี้เรือใหญ่ลำนั้นแล่นไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า ไม่ว่าเรือโดยสารหรือเรือสินค้าโดยรอบต่างพากันหลีกทางให้

หลิวเฉินมองตามสายตาของหลี่เซวียนตูไปเช่นกัน "เป็นเรือของสกุลเฉียน"

"ข้ารู้" หลี่เซวียนตูหรี่ตาทั้งสองข้างลง "หากข้าเดาไม่ผิด คนบนเรือลำนี้น่าจะเป็นเฉียนอวี้โหลว"