ตอนที่ 379 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ตอนที่ 379 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หลังจากชิวอันชิงจากไป เสิ่นหยวนไจมองไปยังแขนของหลี่เซวียนตูที่ยังคงถูกไอเหมันต์เกาะคลุมอยู่ แล้วเอ่ยถาม "บาดแผลเป็นอย่างไรบ้าง"

หลี่เซวียนตูขยับไหล่เล็กน้อย นอกจากหัวไหล่แล้ว แขนทั้งข้างไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย เขากล่าวว่า "ข้าฝืนผนึกเส้นชีพจรและจุดลมปราณไว้ได้เพียงชั่วคราว มิให้มันลุกลาม หากคิดจะสลายให้หมดสิ้น คงต้องนั่งสมาธิโคจรพลังราวหนึ่งวันเต็ม"

ยามที่กล่าวคำนี้ สีหน้าของหลี่เซวียนตูปรากฏรอยเขียวคล้ำปนซีดขาวขึ้นมาฉับพลัน ลมหายใจที่พ่นออกจากปากถึงกับกลายเป็นไอขาวกลุ่มหนึ่ง