ตอนที่ 369 ย่ำหิมะไร้รอย

ตอนที่ 369 ย่ำหิมะไร้รอย

หลี่เซวียนตูกับหลิวเฉินก็เหมือนกับผู้คนมากมายที่หลบหนีภัยอันตราย คิดจะเดินทางออกจากที่นี่ไปกลางดึก ยามที่ทั้งสองขึ้นมาจากใต้ดินก็เป็นเวลาดึกสงัดแล้ว อาศัยความมืดแห่งราตรี หิมะระลอกใหญ่พลันโปรยปรายลงมา บัดนี้ทั่วทั้งฟ้าดินกลายเป็นสีขาวโพลนไปสิ้น

ผู้ที่ก้าวออกมาโลดแล่นในยุทธภพย่อมมีวิชาตัวเบากันทุกคน ทว่าหากคิดจะทำให้ถึงขั้นย่ำหิมะไร้รอย นั่นย่อมต้องอาศัยทักษะความชำนาญอย่างแท้จริง แม่นางไช่แห่งหอสดับลมก็เกือบจะทำได้ถึงขั้นย่ำหิมะไร้รอยนี้ ทว่าการย่ำหิมะไร้รอยของยอดฝีมือในยุทธภพก็คล้ายกับคนธรรมดาเขย่งปลายเท้าเดิน เดินเพียงหนึ่งก้านธูปย่อมไม่เหนื่อย เดินหนึ่งชั่วยามย่อมไม่เหนื่อย แต่หากเดินทั้งวันย่อมต้องเหน็ดเหนื่อย ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงว่าคนส่วนใหญ่ไม่อาจเดินได้นานถึงหนึ่งก้านธูปเสียด้วยซ้ำ