เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 352 สองฝ่ายประจันหน้า
หลี่เซวียนตูตอบกลับมาเพียงคำเดียวว่า "ตกลง"
จางไห่สือยกไม้ไผ่ในมือขึ้นพาดขวางพลางแย้มยิ้ม "ศิษย์น้องข้าบอกแล้วว่าไม่อยากมอบเม็ดโอสถศพให้ ข้าในฐานะศิษย์พี่ ย่อมต้องเข้าข้างศิษย์น้องตนเองอยู่แล้ว ไม่ทราบว่าทั้งสองท่านมีความเห็นอย่างไร จะเห็นชอบ หรือว่าคัดค้านเล่า"
ถังฮั่นลอบถอนหายใจยาว รู้ดีว่าตนสิ้นแรงจะแก่งแย่งแล้ว ไม่ว่าจะไม่ยินยอมเพียงใด ก็ทำได้เพียงตัดใจยอมเลิกรา
สีหน้าของเฒ่าจั้งแปรเปลี่ยนไปมาอย่างไม่อาจคาดเดา เขารู้แก่ใจว่าตนในยามนี้ไม่มีทางเป็นคู่มือของจางไห่สือได้อย่างเด็ดขาด ทว่าก็มิยินยอมล่าถอยไปเช่นนี้ เรื่องราวดำเนินมาถึงขั้นนี้ ก็เปรียบเสมือนพ่อค้าทำมาค้าขาย การขาดทุนย่อมเป็นเรื่องที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ทว่าขาดทุนมากหรือน้อยยังไม่แน่ หากสามารถชิงเม็ดโอสถศพกลับคืนมาได้ ก็ยังพอจะกู้ทุนรอนคืนมาได้บ้าง หากไม่อาจนำเม็ดโอสถศพกลับมาได้ นั่นจึงจะเรียกว่าขาดทุนจนหมดเนื้อหมดตัวอย่างแท้จริง