ตอนที่ 338 มหาอาซูหลัว

ตอนที่ 338 มหาอาซูหลัว

ทันทีที่สิ้นเสียงของเฒ่าจั้ง นักพรตที่ถูกเผาจนดำเกรียมพลันไหววูบเบา ๆ เถ้าถ่านสีดำที่เกาะติดอยู่บนผิวชั้นนอกร่วงกราวลงมาเป็นสาย

เปลวเพลิงของเหยียนเฟยชิงหาได้แผดเผาให้มันบาดเจ็บไม่ เพียงแค่เผาทำลายอาภรณ์บนร่างจนหมดสิ้นเท่านั้น เถ้าถ่านเหล่านี้ล้วนแปรสภาพมาจากเสื้อผ้าที่สวมใส่ ใต้เถ้าถ่านกลับมีเกล็ดผุดซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ มิใช่เกล็ดปลา หากแต่คล้ายคลึงกับเกราะเกล็ดแข็งแกร่ง ทอประกายสีเขียวคล้ำของเหล็กออกมาจาง ๆ

ชั่วพริบตานั้น ร่างสังขารของมู่โกวเจินเหรินช่างละม้ายคล้ายอาซูหลัว หนึ่งในแปดเหล่าของพุทธคัมภีร์ยิ่งนัก

ในคัมภีร์พุทธ คำว่า ‘ชูรา’ มีความหมายว่างามสง่า สืบเนื่องไปถึงเทวรูป ‘อา’ คือคำปฏิเสธ ด้วยเหตุดังกล่าว ‘อาซูหลัว’ จึงหมายถึงไม่งามสง่า หรือมิใช่เทวะ