เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 315 ขุนนางสว่างสิบตำหนัก
หลี่เซวียนตูจึงเหลือบมองซูอวิ๋นเจียวแวบหนึ่งบ้าง แล้วเอ่ยอย่างไม่เกรงใจเช่นกันว่า "มองข้าทำไม เขาบอกว่าแม่นาง ข้าหาใช่แม่นางไม่"
ซูอวิ๋นเจียวส่งเสียง "ฮึ" ขึ้นมาทันควัน คิดจะผุดลุกจากที่นั่งเพื่อไปประลองแพ้ชนะกับชายฉกรรจ์ผู้นั้นจริง ๆ
ทว่าพอนางเพิ่งจะลุกขึ้น
หลี่เซวียนตูก็ชิงลุกขึ้นก่อนก้าวหนึ่ง ยื่นมือกดลงบนไหล่นาง บังคับให้นางนั่งกลับลงไปบนเก้าอี้ตามเดิม จากนั้นจึงประสานหมัดคารวะชายฉกรรจ์ผู้นั้นแล้วกล่าวว่า "ข้าขอรับคำชี้แนะแทน"
บนใบหน้าของซูอวิ๋นเจียวปรากฏรอยยิ้มสมใจราวกับแผนการร้ายบรรลุผล
ซูอวิ๋นเซวียนมองดูภาพนี้พลางนิ่งเงียบไม่กล่าววาจา
ชายฉกรรจ์หัวเราะฮ่า ๆ "ไม่เป็นไร ๆ การออกหน้าแทนหญิงงาม แต่ไหนแต่ไรก็เป็นเรื่องที่บุรุษเช่นพวกเราพึงกระทำอยู่แล้ว"
หลี่เซวียนตูก้าวเท้าเดินมาหน้าโต๊ะที่ใช้ประลอง แต่ยังมิได้รีบร้อนยื่นมือออกไป กลับเอ่ยถามว่า "ว่าแต่ข้ายังมิได้ทราบนามของท่านเลย"
ชายฉกรรจ์หัวเราะหึ ๆ "ข้าน้อยแซ่จาง มีนามพยางค์เดียวว่าเจิง"