ตอนที่ 312 ตำบลไป๋กู่

ตอนที่ 312 ตำบลไป๋กู่

กำหนดเวลายี่สิบสี่ชั่วยามผ่านพ้นไปในพริบตา ชาวบ้านในเมืองอำเภอเป่ยหมางเริ่มทยอยฟื้นคืนสติ คณะของหลี่เซวียนตูกลับมารวมตัวกันที่ห้องโถงของโรงเตี๊ยมกวนเชวี่ยซึ่งบัดนี้ร้างไร้ผู้คน พวกเขาปิดประตูใหญ่ของโรงเตี๊ยมไว้ เหลือเพียงตะเกียงจุดทิ้งไว้ดวงเดียว

เดิมทีที่นี่เป็นสาขาย่อยลับที่สำนักเจ้าเก๋อดำเนินการมานานหลายปี ทว่าเมื่อสำนักเจ้าเก๋อพ่ายแพ้ย่อยยับ บรรดาศิษย์เดิมต่างก็แตกกระเจิงหนีเตลิดไปจนสิ้น หงเฉิงโฉวผู้ดูแลรับผิดชอบที่นี่โดยตรงก็สิ้นชีพไปแล้ว ที่แห่งนี้จึงกลายเป็นสถานไร้เจ้าของ

ซูอวิ๋นเซวียนนำจดหมายของเหยียนเฟยชิงออกมา คลี่กางราบลงบนโต๊ะ ใช้หยกพกชิ้นหนึ่งทับไว้แทนที่ทับกระดาษ ก่อนจะกล่าวกับคนทั้งหลายว่า "พระอาจารย์อู้เจิน ฮูหยินลู่ จื่อฝู่ มาดูพร้อมกันเถิด"

ทั้งสามคนยืนเคียงกันอยู่หน้าโต๊ะ แล้วเริ่มอ่านจดหมายของเหยียนเฟยชิง