เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 292 ร่างแปลงหลอมวิญญาณ
เมืองอำเภอเป่ยหมาง ที่ว่าการอำเภอ
มองจากภายนอก ที่ว่าการอำเภอถูกม่านหมอกสีดำหนาทึบปกคลุม ยื่นมือออกไปไม่เห็นนิ้วทั้งห้า ทว่าภายในที่ว่าการอำเภอกลับมิได้เป็นเช่นนั้น ยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟ ในโถงใหญ่ของที่ว่าการอำเภอ มีเก้าอี้จัดวางไว้สามตัว
เก้าอี้สามตัวนี้ เดิมทีเป็นของซ่างซี ซุนปู้เจี้ยน และนายอำเภอหวัง ทว่าบัดนี้ซุนปู้เจี้ยนจบชีวิตอย่างอนาถ เก้าอี้ของเขาจึงถูกหงเฉิงโฉวที่ล่าถอยจากโรงเตี๊ยมกวนเชวี่ยมาถึงที่นี่นั่งแทนพอดี
ยามนี้ทั้งสามคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ ต่างนิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ แสงเทียนในโถงใหญ่ส่องกระทบใบหน้าของทั้งสามให้สว่างวูบวาบสลับมืดมัว ขณะเดียวกันก็ทอดยาวเงาของพวกเขา เงาเต้นระริกตามเปลวเทียน ประหนึ่งภูตผีปีศาจที่กำลังแยกเขี้ยววาดกรงเล็บ