ตอนที่ 290 แดนถ้ำในสุสาน

ตอนที่ 290 แดนถ้ำในสุสาน

ในอุโมงค์สุสานมีโคมไฟร้อยปีส่องสว่าง จึงมิได้มืดมนเลยแม้แต่น้อย ยิ่งสว่างไสวกว่าแสงเดือนแสงดาวภายนอกหลายเท่าตัว อีกทั้งพื้นอุโมงค์ยังราบเรียบหมดจด ไร้หลุมบ่อหรือน้ำท่วมขัง อย่างมากก็มีเพียงฝุ่นละอองบางตา

ทว่าเมื่อเหยียนเฟยชิงหวนนึกขึ้นได้ว่า ภายในผนังทั้งสองฝั่ง บนเพดานเหนือศีรษะ และใต้ผืนดินที่ตนเหยียบย่าง ล้วนฝังซากศพไว้มากจนนับไม่ถ้วน ในใจก็พลันบังเกิดความสะอิดสะเอียนอย่างยิ่ง

อุโมงค์สุสานสายนี้มิได้ทอดยาวเป็นเส้นตรง นอกจากจะมีทางแยกแตกแขนงไม่ขาดสายแล้ว ทิศทางของอุโมงค์ทั้งสายยังทอดดิ่งลงสู่เบื้องล่าง เหยียนเฟยชิงก้าวเดินไปได้ราวร้อยจั้งก็ชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย ยามนี้เหนือผนังรอบกายเริ่มมีหยดน้ำร่วงลงมามิขาดสาย ไม่เพียงขังเป็นแอ่งน้ำเล็ก ๆ ตรงซอกมุมผนัง ทว่ายังทำให้เกิดตะไคร่น้ำเขียวครึ้มขึ้นตามผนังโดยรอบ