กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 286 วัชรพิโรธ
“หลวงจีนคิดว่าตนเองชนะแน่แล้วหรือ” ซุนปูเจี้ยนถอยร่นไปจนถึงหน้าประตูที่ว่าการอำเภอ ด้านซ้ายขวาของเขาคือสิงโตหินสองตัวและกลองร้องทุกข์ใบใหญ่ที่ชาวบ้านใช้ตีร้องเรียน
ซุนปูเจี้ยนยกคทาวิเศษในมือขึ้น วางหัวคทาลงบนหน้ากลองแผ่วเบาแล้วแย้มยิ้มบาง “ต้องรู้ไว้ด้วยว่า ‘ค่ายกลหลอมจิต’ คือหยาดเหงื่อแรงกายของบูรพาจารย์สำนักเจ้าเก๋อเราหลายชั่วรุ่น แย่งชิงสรรพสร้างฟ้าดิน ล่วงล้ำกลไกเร้นลับแห่งสุริยันจันทรา พิสดารล้ำลึกยิ่งนัก สาเหตุที่เลือกที่ว่าการอำเภอแห่งนี้เป็นจุดศูนย์กลางค่ายกลหลอมจิตก็มีความหมายลึกซึ้งยิ่งเช่นกัน เมื่อก้าวเข้าสู่ค่ายกลนี้ ย่อมเท่ากับเหยียบย่างเข้าสู่แดนขุมนรกทั้งเก้า”
อู้เจินนิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจา เพียงก้าวเท้าเดินหน้า
ซุนปูเจี้ยนไม่พูดมากความอีก ยกคทาวิเศษในมือเคาะลงบนหน้ากลองหนึ่งครา ดุจโยนศิลาใหญ่ลงสู่สระน้อย ระลอกคลื่นอันเกรียงไกรแผ่ขยายออกไปในชั่วพริบตา