ตอนที่ 267 ระฆังเช้ากลองค่ำ

ตอนที่ 267 ระฆังเช้ากลองค่ำ

ขณะที่หลี่เซวียนตูเงยหน้าเพ่งมองเทวรูปอยู่นั้น เทวรูปองค์นั้นก็ก้มหน้าลงมาเพ่งมองหลี่เซวียนตูเช่นกัน

จากนั้นมุมปากของเทวรูปก็ยกขึ้นเล็กน้อย แสยะยิ้มเยาะหยัน ดูประหลาดพิกลยิ่งนัก

คนหนึ่งคน เทพหนึ่งองค์ สบตากันตรง ๆ

ชั่วพริบตาถัดมา ร่างของหลี่เซวียนตูก็โผทะยานขึ้น ดาบ “สาวงามเย็นชา” ข้างเอวพลันชักออกจากฝักเสียงดังกังวาน ปราณกระบี่สีขาวราวน้ำค้างแข็งกวาดผ่านประหนึ่งหางดาวหาง ผ่าเทวรูปองค์นี้แยกออกเป็นสองซีกในทันที

ในความมืดสลัวราวกับมีเสียงกรีดร้องโหยหวนแหลมสูงดังขึ้น จากนั้นก็เห็นควันดำสายหนึ่งลอยฟุ้งแล้วสลายไป

หลี่เซวียนตูถือดาบ “สาวงามเย็นชา” ก้าวเท้าออกจากวิหารปีกแห่งนี้ ด้านนอกเป็นลานเรือนรกร้าง ปลูกต้นสนไว้สองสามต้น ทว่ายามนี้เหี่ยวเฉาหมดสิ้นแล้ว เหลือเพียงกิ่งก้านแห้งกรอบ

ซูอวิ๋นเจียวตามติดอยู่เบื้องหลังหลี่เซวียนตู ชักกระบี่ขึ้นมาถือไว้เช่นกันเพื่อเตรียมพร้อมรับมือเต็มที่