ตอนที่ 262 อ้าปากกลืนคน

ตอนที่ 262 อ้าปากกลืนคน

คนเรามีจิตวิญญาณ ปราณ และแก่นแท้ โลหิตกระหม่อมคือจิตวิญญาณ โลหิตนิ้วกลางคือปราณ โลหิตปลายลิ้นคือแก่นแท้ สิ่งที่เรียกว่า ‘น้ำลายหยางแท้’ ก็คือโลหิตแก่นแท้ตรงปลายลิ้น เป็นจุดที่มีไอหยางเข้มข้นที่สุดในร่างกายคน เหยียนเฟยชิงเคยพ่น ‘น้ำลายหยางแท้’ คำเดียว วาด ‘ยันต์สุริยันบริสุทธิ์สลายเคราะห์’ ทำลายวิชาชั่วร้ายของเฒ่าจั้งมาแล้ว ย่อมเห็นได้ว่าอานุภาพของ ‘น้ำลายหยางแท้’ มหาศาลยิ่ง เพียงแต่วิธีนี้จะบั่นทอนตบะ หากไม่ถึงคราวจวนตัวจริง ๆ ย่อมไม่นำมาใช้อย่างผลีผลาม

หลังจากหนานเคอจื่อกัดปลายลิ้นพ่น ‘น้ำลายหยางแท้’ ออกมา ใบหน้าผีรอบกายก็สลายหายไปในพริบตา แม้แต่ใบหน้าผีหญิงตนนั้นก็เลือนรางลง หนานเคอจื่อถึงได้ตระหนักว่าไหนเลยจะมีลิ้นยาวมารัดคอตน แท้จริงเป็นสองมือของตนเองต่างหากที่กำลังบีบคอตนอยู่ จึงรีบปล่อยมือโดยไว มิให้เกิดเรื่องน่าเวทนาจนต้องบีบคอตนเองตาย