เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 241 พาดดาบขวางทาง
ในบรรดาพวกโจรขุดสุสานกลุ่มนี้ นอกจากหัวหน้าที่พอจะมีวรยุทธ์ขั้นเสวียนหยวนแล้ว คนอื่นล้วนมีวรยุทธ์ไม่สูงนัก อยู่ราว ๆ ขั้นควบคุมปราณเท่านั้น ทว่าเมื่อใดที่ใช้เคล็ดวิชาลับประหลาดนั้นแล้วกลับไม่กลัวตาย หากวัดกันที่พลังการต่อสู้เพียว ๆ ย่อมสามารถเทียบเคียงขั้นเข้าถึงจิตได้ในระยะเวลาสั้น ๆ กระทั่งเมื่อต้องประมือกับขั้นก่อโอสถก็ยังพอสู้ได้บ้าง นี่จึงเป็นสาเหตุที่ก่อนหน้านี้พวกเขาสามารถต่อกรกับกลุ่มศิษย์ระดับหัวกะทิของสำนักเจ้าเก๋อได้อย่างสูสี
ทว่าวรยุทธ์ของหลี่เซวียนตูกับหนานเคอจื่อนั้นสูงกว่าพวกมันมากนัก ยามนี้ลอบติดตามอยู่ห่าง ๆ ย่อมมิอาจถูกจับได้โดยง่าย
เดินกันมาได้ค่อนคืน ท้องฟ้าก็เริ่มสลัวราง ตรงขอบฟ้าปรากฏสีขาวอมเทาราวท้องปลา ท้องนภาเป็นสีน้ำเงินเข้มผืนใหญ่
“จากที่นักพรตทราบ เจ้าสิ่งจำพวกศพไท่อินนี้รับมือยากเย็นเพียงใดหรือ” หลี่เซวียนตูเอ่ยถามหนานเคอจื่อ