กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 235 ย่อมต้องมีวันพราก
ระหว่างหลี่เซวียนตูกับจางหลวนซาน มีคำพูดมากมายที่มิได้เอ่ยออกมาจนกระจ่างแจ้ง ทว่าเพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
ดั่งเช่นที่จางหลวนซานกล่าวไว้ เรื่องบางเรื่องแม้ไม่เอ่ยปากก็ย่อมเข้าใจ
หลี่เซวียนตูเคยกล่าวกับเหยียนเฟยชิงไว้ว่า "ใจคนดุจสายน้ำเปี่ยมระลอกคลื่น มาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าก็ไม่รู้ว่าควรเชื่อใจผู้ใด และไม่ควรเชื่อใจผู้ใดแล้วเช่นกัน"
คำว่า "ผู้ใด" ในประโยคนั้น ย่อมหมายถึงจางหลวนซาน
เพราะการกระทำหลายต่อหลายอย่างของจางหลวนซานทำให้หลี่เซวียนตูไม่เข้าใจ จึงได้เกิดความแคลงใจเช่นนี้ขึ้น
บัดนี้เขาได้พบจางหลวนซาน ข้อสงสัยมากมายคลี่คลายลงได้อย่างง่ายดาย นั่นจึงทำให้หลี่เซวียนตูเกิดข้อสันนิษฐานขึ้นในใจ