ตอนที่ 233 โรงเตี๊ยมหมิงเซิง

ตอนที่ 233 โรงเตี๊ยมหมิงเซิง

คนทั้งสามมุ่งหน้าขึ้นเหนือไปตลอดทาง

แต่เดิมนั้นนอกจากแม่หนูน้อยจะขอคำชี้แนะข้อข้องใจเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรจากหลี่เซวียนตูแล้ว ยังถามอวี้ชิงหนิงด้วยคำถามทำนอง 'เขาอวี้หนี่ว์อยู่ที่ใด หรือยอดเขาตี้หนี่ว์มีลักษณะเป็นเช่นไร' อีกด้วย ต่อมาเมื่อเข้าใกล้จวนหลงเหมินซึ่งเคยได้ชื่อว่าเป็น 'เมืองหลวงบูรพา' และ 'นครเทพ' แห่งนั้นก็เริ่มเงียบขรึมพูดน้อยลง เด็กหญิงยังเยาว์วัยนัก จึงไม่สันทัดการปั้นสีหน้ากลบเกลื่อนอารมณ์ นับแต่ได้พานพบกับหลี่เซวียนตู นางก็สนิทสนมผูกพันกับพี่ชายผู้ไร้สายเลือดแต่ประเสริฐยิ่งกว่าคนร่วมสายโลหิตผู้นี้เป็นพิเศษ บัดนี้มาถึงเมืองหลงเหมิน ย่อมหมายความว่าการพลัดพรากอยู่ตรงหน้า แล้วจะไม่ให้เศร้าใจได้อย่างไร

ทว่าหลี่เซวียนตูกลับมิได้เอ่ยคำปลอบประโลมใดค่อนไปทางปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเสียมากกว่า

เดินทางต่อไปอีกสองวันในที่สุดก็มาถึงจนได้