เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 224 ส่งเจ้าสักระยะ
หากพิจารณาเพียงตบะของทั้งสองคน มองลู่เยี่ยนปิงเป็นบุรุษวัยฉลองมงคล หลี่เซวียนตูที่ถือกระบี่ ‘โลกมนุษย์’ อยู่ในมือก็มิใช่เด็กไร้เดียงสาวัยสามขวบ พอจะนับเป็นเด็กหนุ่มที่โตมาได้ครึ่งหนึ่ง หากงัดข้อซึ่งหน้า เด็กหนุ่มย่อมมิใช่คู่ต่อสู้ของบุรุษฉกรรจ์ แต่เด็กหนุ่มผู้นี้มีท่วงท่าว่องไวปราดเปรียว เอะอะก็อ้อมไปด้านหลังบุรุษแล้วถีบเข้าให้สักที บุรุษก็ต้องซวนเซเสียหลักเช่นกัน
ความรู้สึกของลู่เยี่ยนปิงในยามนี้คือมีกำลังแต่ไม่อาจใช้ ทั้งที่เพียงออกหมัดเดียวก็สามารถซัดเด็กหนุ่มผู้นี้ล้มลงกับพื้นได้ ทว่าหมัดนี้กลับไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ต่อยไม่โดนเด็กหนุ่ม ซ้ำร้ายในทุกครั้งที่ออกหมัด ยังเผยจุดอ่อนให้เด็กหนุ่มฉวยโอกาสซัดกลับมาสักครา เด็กหนุ่มมีกำลังน้อย ครั้งสองครั้งยังไม่เป็นไรเท่าใด แต่พอหลายครั้งเข้าก็ทรมานอึดอัดอย่างยิ่ง