ตอนที่ 217 นกกระเรียนลมซวิ่น

ตอนที่ 217 นกกระเรียนลมซวิ่น

ร่างของหลี่เซวียนตูพุ่งทะยานไปยังตำหนักใหญ่บนยอดเขา ยิ่งเข้าใกล้ ก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงกระแสปราณที่สั่นสะเทือน ดั่งมีลมกรรโชกพัดปะทะหน้า ไม่เพียงทำให้ก้าวเดินอย่างยากลำบาก ทว่ายังบาดผิวหน้าจนเจ็บแปลบ แต่หลี่เซวียนตูกลับไม่สะทกสะท้าน สีหน้ายังคงราบเรียบดังเดิม

มาถึงขั้นนี้แล้ว ชุ่ยโหลวอิ๋นตกตาย ผู้ที่ขัดขวางการขึ้นเขาย่อมกลายเป็นทรายแตกกระจัดกระจาย ไม่จำเป็นที่เขาจะต้องเปลืองแรงอีก ที่สำคัญที่สุดในยามนี้คือจุ้ยชุนเฟิง หากไม่อาจสยบจุ้ยชุนเฟิงได้ สิ่งที่พวกเขาทำมาก่อนหน้านี้ทั้งหมดก็เป็นเพียงความพยายามที่สูญเปล่า

ยามนี้ในตำหนักใหญ่บนยอดเขา จุ้ยชุนเฟิงยืนตระหง่านอย่างหยิ่งยโสอยู่ท่ามกลางคนทั้งสาม กระแสปราณอันไพศาลพวยพุ่งทะลักออกมาราวคลื่นสมุทร ผิวกายภายนอกยิ่งถูกฉาบย้อมด้วยสีปรอทชั้นหนึ่ง

ไป่เม่ยเหนียงใบหน้าซีดขาว เส้นผมดำขลับด้านหลังขาดสะบั้น สั้นยาวไม่เท่ากัน