เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 200 จันทร์เหนือหอคณิกา
กระบี่เล่มนี้พุ่งตรงเข้าใส่หว่างคิ้วของไป่เม่ยเหนียง
มิใช่ว่าหลี่เซวียนตูลงมือแล้วหมายจะเอาชีวิตคนให้ถึงตาย หากแต่เขารู้ดีว่ากระบี่เล่มนี้ยังไม่อาจทำอันใดรองเจ้าสำนักแห่งสำนักเทียนเล่อผู้นี้ได้
เป็นไปดังคาด เมื่อ ‘มังกรเขียว’ อยู่ห่างจากหว่างคิ้วของไป่เม่ยเหนียงเพียงครึ่งชิว ก็คล้ายหินโยนลงสู่ผืนน้ำจนเกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหวเป็นระลอก จากนั้นก็มิอาจรุกคืบเข้าไปได้แม้เพียงเศษเสี้ยว
การประมือของทั้งสองในครานี้ ทั้งเป็นการยั้งมือไว้ไมตรี และทั้งมิอาจตัดสินผลแพ้ชนะ
ไป่เม่ยเหนียงยื่นมือออกไปคีบ ‘มังกรเขียว’ ไว้ พลางมองไปยังหลี่เซวียนตูแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ข้าจะถามเจ้าอีกครั้งหนึ่ง จะล่าถอยไปแต่เพียงเท่านี้ได้หรือไม่”
หลี่เซวียนตูย้อนถาม “ข้าเคยได้ยินโฉ่วหนูเอ๋อร์พูดถึงท่าน นางรู้สึกว่าศิษย์พี่หญิงเช่นท่านในใจยังคงเอ็นดูนางอยู่ แล้วไฉนท่านจึงไม่ทำดีให้ถึงที่สุดเล่า”