เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 188 มหกรรมประชันดาวเด่น
หากเป็นไปตามเส้นทางเดิมที่กำหนดไว้ ย่อมมิต้องผ่านอำเภอสืออัน เพียงแต่หลี่เซวียนตูนึกอยากไปเยือนเขาเจี้ยนซิ่วขึ้นมากะทันหัน จากนั้นค่อยเดินทางจากเขาเจี้ยนซิ่วไปยังเมืองเอกหลงเหมินฝู่ อำเภอสืออันจึงกลายเป็นทางผ่านที่มิอาจเลี่ยง
เมื่อพ้นอำเภอสืออันไปแล้วก็คือเมืองเอกหลงเหมินฝู่ คำนวณดูอย่างถี่ถ้วนเหลือการเดินทางอีกเพียงราวสิบวันเท่านั้น
ในสารทฤดูใบไม้เหลืองปลิดปลิวเกลื่อนฟ้า ชวนให้ผู้คนอดบังเกิดความเปล่าเปลี่ยวใจขึ้นมามิได้ แรกเริ่มแม่หนูน้อยยังฉวยเวลาเข้ามาซักถามข้อข้องใจในการบำเพ็ญเพียรกับหลี่เซวียนตูอยู่บ้าง ทว่าต่อมาเมื่อใกล้ถึงตัวเมืองอำเภอสืออัน นางก็เริ่มเงียบขรึมพูดน้อยลง แม่หนูยังเยาว์วัยนัก ไม่ประสีประสาในการเก็บงำอารมณ์ นับตั้งแต่ได้รับการช่วยเหลือจากหลี่เซวียนตูที่โรงเตี๊ยมไท่ผิงเป็นต้นมา นางก็นับถือหลี่เซวียนตูเป็นที่พึ่งพิงอันยิ่งใหญ่ เปรียบเสมือนกึ่งบิดากึ่งพี่ชาย บัดนี้ใกล้ถึงเวลาต้องพลัดพราก ประกอบกับเสิ่นซวงเหมยและเหยียนเฟยชิงได้ทยอยจากไปก่อนหน้า ยิ่งเพิ่มกลิ่นอายแห่งการลาจากให้แจ่มชัดขึ้น แม่หนูน้อยจึงยากจะซ่อนเร้นความละห้อยอาลัยและความหม่นหมองในใจไว้ได้