ตอนที่ 186 จุ้ยชุนเฟิง

ตอนที่ 186 จุ้ยชุนเฟิง

นครใต้พิภพแห่งนี้มิเห็นเดือนเห็นตะวัน ดังนั้นยิ่งเป็นที่รโหฐานผู้คนพลุกพล่าน โคมแดงใหญ่ที่แขวนไว้จึงยิ่งชุกชุม ไป่เม่ยเหนียงมุ่งหน้าสู่เรือนพักของจุ้ยชุนเฟิง ยิ่งเดินสูงขึ้นไปตามทาง โคมแดงใหญ่สองข้างทางกลับยิ่งบางตาลงเรื่อย ๆ จวบจนบั้นปลาย เหลือเพียงเทียนแดงเรียงราย เปลวไฟวูบไหวไม่นิ่ง ทำให้เงาร่างของผู้คนที่สัญจรไปมาดูคล้ายเหล่าภูตผีที่กำลังกางกรงเล็บแยกเขี้ยว ชวนให้ขวัญผวาเป็นทวีคูณ

ไป่เม่ยเหนียงมาถึงหน้าตำหนักใหญ่ที่ตั้งอยู่บนจุดสูงสุด หลังให้ศิษย์เฝ้าประตูเข้าไปรายงาน จึงค่อย ๆ ก้าวเดินเข้าสู่ตำหนักใหญ่แห่งนี้

ตำหนักกว้างขวางใหญ่โต ค้ำจุนด้วยเสาลงรักแดงสิบสองต้น บนเสาสลักลวดลายทองคำดุนนูนเป็นมังกรคู่หยอกลูกแก้ว ประณีตวิจิตรหาใดเปรียบ บนเสายังแขวนม่านต่วนแพรพรรณหลากสี บดบังสายตาผู้คน