เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 182 หวนคืนสู่เซียนเทียน
ครั้นหลี่เซวียนตูลืมตาตื่น ก็พอดีกับตอนที่ตนลอยตามกระแสน้ำมาถึงปากน้ำตก ชั่วพริบตานั้น ทั้งร่างของเขาก็ไหลหลั่งทอดดิ่งสามพันเชียะไปตามสายน้ำอันเชี่ยวกราก
เสียงน้ำตกคำรามดั่งฟ้าร้อง สายน้ำชั้นแล้วชั้นเล่าโถมซ้อนกัน
หลี่เซวียนตูร่วงหล่นลงสู่แอ่งน้ำเสียงดังสนั่น ถูกกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากซัดดิ่งลงสู่ก้นแอ่งอย่างจัง
ชั่วครู่ต่อมา เส้นผมดำขลับกลุ่มหนึ่งก็ลอยพ้นผิวน้ำ ตามด้วยร่างของหลี่เซวียนตูที่ค่อย ๆ ลอยขึ้นมา ในที่สุดทั้งร่างก็ยืนตระหง่านอยู่เหนือผิวน้ำ ดั่งดอกบัวโผล่พ้นผิวน้ำ
บางทีการใช้คำนี้พรรณนาบุรุษอาจไม่สู้เหมาะเจาะนัก ทว่าก็หาคำอื่นที่เหมาะสมกว่านี้ไม่พบ
หลี่เซวียนตูผู้ปล่อยผมสยายก้าวย่างอย่างแช่มช้าอยู่บนผิวน้ำ ราวกับเทพธิดาลั่วเสินย่างเหยียบเกลียวคลื่น หากกล่าวถึงเพียงรูปโฉมในยามนี้ ก็เพียงพอจะทำให้สตรีจำนวนมากต้องละอายใจในความด้อยของตน