ตอนที่ 179 ท่านอาจารย์แซ่สวี

ตอนที่ 179 ท่านอาจารย์แซ่สวี

หูเหลียงเป็นคนคิดการณ์ลึกซึ้งกว่า จึงคอยสังเกตเจ้าของเขาเจี้ยนซิ่วผู้นี้อยู่อย่างเงียบ ๆ ทว่าท่านอาจารย์สวีผู้นี้ดูเหมือนจะไม่ทันรู้ตัว หากมองจากการเดินลมหายใจเข้าออกก็มีวรยุทธ์เพียงขั้นเสวียนหยวนเท่านั้น ไม่เหมือนพวกเซียนปฐพีที่เร้นกายตัดขาดโลกภายนอกเพื่อบำเพ็ญพรตแม้แต่น้อย

ท่านอาจารย์สวีเชิญคนทั้งหลายเข้ามาในเรือน ทว่ามิใช่ห้องหนังสือที่เห็นผ่านหน้าต่างเมื่อครู่ หากแต่เป็นห้องรับแขกขนาดเล็ก ทว่ามีข้าวของเครื่องใช้ครบครัน หลังจากแยกย้ายกันนั่งลง เหยียนเฟยชิงก็กวาดสายตามองรอบด้านรอบหนึ่งแล้วเอ่ยถามอย่างนุ่มนวลว่า "มิทราบว่าท่านอาจารย์เร้นกายอยู่ในเขาเจี้ยนซิ่วแห่งนี้ตั้งแต่เมื่อใดกันหรือ"

ท่านอาจารย์สวียิ้มบาง ๆ พลางกล่าวว่า "ในเขาลืมวันคืน ช่วงเวลาแท้จริงที่ข้าเร้นกายอยู่ที่นี่ก็ลืมไปแล้ว ที่นี่สี่ฤดูอบอุ่นดั่งวสันต์ ทั้งยังไม่เห็นพืชพรรณโรยรา จำได้เพียงว่าข้าวนอกหมู่บ้านที่ปลูกไว้สุกงอมไปแล้วสิบรอบ"

เหยียนเฟยชิงยังคงสำรวมกิริยาสุภาพนอบน้อม เอ่ยถามต่อไปว่า "ขอเรียนถามท่านอาจารย์สวี เหตุใดจึงมาเร้นกายอยู่ที่นี่หรือ"