ตอนที่ 174 ก้าวเดินลำบากยากเข็ญ

ตอนที่ 174 ก้าวเดินลำบากยากเข็ญ

ครั้นสตรีผู้นั้นจากไปไกล หลี่เซวียนตูจึงฝืนระงับอาการบาดเจ็บภายในไว้ได้ในที่สุด เขาหยิบผ้าขาวผืนหนึ่งออกมาจาก “สิบแปดหอ” บนข้อมือ เช็ดคราบโลหิตบนใบหน้าออก พลางอดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่น เคราะห์ร้ายที่ตกใส่กะทันหันครานี้ กึ่งหนึ่งย่อมเป็นเพราะเขารนหาเรื่องเอง หากมิใช่เพราะความอยากรู้อยากเห็นจนคิดไปสืบเสาะเบื้องหลังความเป็นมาของสตรีสวมหมวกคลุมหน้าผู้นั้น ก็คงไม่ถึงกับยั่วยุให้นางลงมือเช่นนี้

แต่อีกด้านหนึ่ง สตรีผู้นี้ก็ช่างเอาแต่ใจและดุดันเกินไปแท้ ๆ พูดไม่เข้าหูก็ลงมือทันที เมื่อเทียบกับหลี่เซวียนตูสมัยที่เป็นเซียนกระบี่จื่อฝู่แล้ว ยังนับว่ายิ่งกว่าเสียอีก ยิ่งไปกว่านั้น ประสบการณ์ในการประมือของคนผู้นี้ยังเจนจัดเป็นเลิศ มิได้ด้อยไปกว่าหลี่เซวียนตูแม้แต่น้อย ด้วยเหตุนี้ ในยามที่ระดับขอบเขตการบำเพ็ญเพียรของนางสูงล้ำกว่า หลี่เซวียนตูจึงไม่มีปัญญาจะโต้ตอบได้เลยแม้เพียงกระบวนท่าเดียว