ตอนที่ 171 ชิงหลวนอีกครา

ตอนที่ 171 ชิงหลวนอีกครา

เถ้าแก่เก็บเงินพลางมองส่งพวกหลี่เซวียนตูก้าวขึ้นบันไดไป จากนั้นจึงลอบดึงเหรียญไท่ผิงเหรียญนั้นออกจากแขนเสื้อ พิเคราะห์อยู่นานสองนาน ทั้งยังยกขึ้นจรดปากกัดเบา ๆ ทีหนึ่ง ในที่สุดก็แน่ใจว่าเป็นทองคำแท้ ใบหน้าจึงพลอยยิ้มแย้มจนแก้มแทบปริ

การเปิดโรงเตี๊ยมก็นับเป็นงานเหนื่อยยาก ไม่ได้มีผลกำไรอู้ฟู่อันใด ยามปกติเหน็ดเหนื่อยตรากตรำมาทั้งปี หักค่าใช้จ่ายสารพัดแล้วก็พอจะเหลือกำไรสักร้อยตำลึงเงินโดยประมาณ ทว่าวันนี้กลับหาได้ถึงสามสิบตำลึงในคราวเดียว จะไม่ให้เบิกบานใจได้อย่างไร? มีเงินสามสิบตำลึงนี้แล้ว ชุดขุนนางท้องถิ่นที่หมายตาไว้เมื่อปีก่อนแต่ยังตัดใจซื้อไม่ลง ก็จะได้ซื้อหามาสวมใส่เสียที