เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 159 ยอดคนเจ้าเก๋อ
ผู้เฒ่าขมวดคิ้ว ในที่สุดก็มองหลี่เซวียนตูอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก สายตาจับจ้องไปที่แขนเสื้อทั้งสองข้างของหลี่เซวียนตู
บาดแผลเพียงเท่านี้ไม่อาจนับเป็นบาดแผลได้ด้วยซ้ำ แม้แต่รอยถลอกภายนอกยังนับไม่ได้ สำหรับกายเนื้อของมหาปรมาจารย์ขั้นเทียนเหรินแล้ว เพียงพริบตาเดียวก็สมานสนิท สิ่งที่ทำให้ผู้เฒ่าประหลาดใจอย่างแท้จริงคือ กระบี่นี้กลับหลบเลี่ยงการรับรู้ของเขาได้ หากผู้ลงกระบี่มีพลังฝีมือระดับเหยียนเฟยชิง กระบี่นี้ย่อมทำร้ายเขาได้จริง และกระทั่งอาจทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส ทว่าน่าเสียดายที่ขั้นบำเพ็ญของผู้นี้ต่ำเกินไป เป็นเพียงขั้นเสวียนหยวน ต่อให้ตนมิได้ระแวดระวัง ปล่อยให้คนหนุ่มผู้นี้แทงสักหลายร้อยกระบี่ ก็ไม่อาจสะเทือนรากฐานของเขาได้แม้เพียงครึ่งส่วน
ผู้เฒ่าเอ่ยปากถาม "เจ้าหนุ่ม 'เคล็ดกระบี่เป่ยโต่วสามสิบหก' ของสำนักชิงเวยนี้ ใครเป็นผู้ถ่ายทอดให้เจ้า?"