กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 146 สันดานโลกีย์เช่นนี้
เหยียนเฟยชิงยิ้มบาง ๆ ยื่นมือตบไหล่เขาเบา ๆ พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มจาง “มิต้องตระหนกถึงเพียงนี้”
เถ้าถ่านสีดำบนร่างนักพรตแซ่ซูร่วงกราวลงมา ที่แท้เป็นเพียงเถ้าจากชุดนักพรตที่ถูกทำลาย ตัวเขาเองมิได้บาดเจ็บสาหัสแต่ประการใด ย่อมเห็นได้ว่าเหยียนเฟยชิงควบคุมวิชาอาคมได้ล้ำลึกเพียงไหน
เหยียนเฟยชิงเอ่ยเสียงเรียบ “แม้ข้าจะมิใช่มหาเทียนซือ มิใช่ประมุขพันธมิตรสิบสองสำนักฝ่ายธรรมะ ทว่าข้ายังคงเป็นเจ้าสำนักเจิ้งอี มีสมัญญา ‘เฟยหยวนเจินเหริน’ ที่ราชสำนักแต่งตั้งติดตัว จะสังหารเจ้าคงมิเหมาะนัก แต่หากจะทำลายวรยุทธ์ทั้งร่างของเจ้าเสีย ก็คงมิใช่เรื่องยากเย็นอันใด”