ตอนที่ 134 ราตรีดั่งโลหิต

ตอนที่ 134 ราตรีดั่งโลหิต

ยุทธภพก็เป็นเช่นนี้เสมอ ฆ่าล้างแค้น ฆ่าเพราะรัก ขัดแย้งภายใน แย่งชิงชื่อเสียงและผลประโยชน์ เหตุผลในการสังหารผู้คนล้วนแตกต่างกันไป ทว่าไม่เคยมีผู้ใดนึกแปลกใจ หากไม่ตายคนแล้วไซร้ ไฉนเลยใคร ๆ จึงจะโลดแล่นในยุทธภพได้ มิเช่นนั้นจะยังเรียกว่ายุทธภพได้อย่างไร

ในยามที่หลี่เซวียนตูกำลังประมือกับซุนเส้าจง ศิษย์โถงวายุและศิษย์โถงอัสนีก็เริ่มเปิดฉากบุกโจมตีขนานใหญ่

เห็นเพียงผู้คนในชุดดำทยอยปรากฏกายขึ้นบนสันกำแพงจากทุกสารทิศ ต่างใช้ผ้าดำคลุมหน้าปิดบังใบหน้า เดิมทีตามแผนที่กงซุนเลี่ยงและจั่วชิวอวิ๋นคาดคิดไว้ นี่ควรจะเป็นการลอบจู่โจมยามราตรีที่อำมหิตไร้ร่องรอย เริ่มต้นด้วยการสังหารเวรยามลับและศิษย์ตรวจตรากะกลางคืนทั้งหมดอย่างเงียบเชียบ ให้พวกเขาดับดิ้นไปโดยไร้สุ้มเสียง ก่อนตายมิอาจดิ้นรนขัดขืนใด ๆ ได้ จากนั้นจึงค่อย ๆ กลืนกิน สังหารศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักจนหมดสิ้น สุดท้ายเหลือเพียงซ่งมู่เจเจอคนเดียว ย่อมตกอยู่ในกำมือให้บงการได้ตามใจชอบมิใช่หรือ