ตอนที่ 110 น้ำใสและน้ำขุ่นในยุทธภพ

ตอนที่ 110 น้ำใสและน้ำขุ่นในยุทธภพ

หลี่เซวียนตูเดินออกจากคฤหาสน์สกุลหลงเพียงลำพัง ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เขาพูดคุยกับกงกวนนั้น ชิงฮุ่ยจีก็จัดการเก็บกวาดความยุ่งเหยิงเสร็จสิ้นแล้ว ไม่เพียงแต่ศพของหลงเซี่ยวอวิ๋นถูกนำไปบรรจุโลง แม้กระทั่งซุนหูที่บาดเจ็บสาหัสก็ไร้ร่องรอย หน้าประตูใหญ่ของคฤหาสน์สกุลหลงว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิง ราวกับไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อนเลย

หลี่เซวียนตูกลับมายังโรงเตี๊ยม หูเหลียงและโจวซูหนิงต่างอยู่ที่นี่อย่างปลอดภัย ไร้รอยขีดข่วน ทำให้ใจที่เดิมยังพะวงอยู่บ้างของเขาวางลงได้อย่างสิ้นเชิง แม้จะรู้ดีว่ากงกวนคงไม่ทำอันใดกับพวกเขา ทว่าก็ยังหวั่นเกรงคำว่า ‘เผื่อไว้’ อยู่ดี หลังจากนั้น หลี่เซวียนตูจึงเล่าเรื่องของตระกูลหลงคร่าว ๆ รอบหนึ่ง แต่ปิดบังข้อสันนิษฐานที่กงกวนมีต่อสำนักจิ้งฉานเอาไว้ มิใช่เพราะหลี่เซวียนตูไม่ไว้ใจหูเหลียงและโจวซูหนิง หากแต่เรื่องนี้พัวพันใหญ่หลวง หากพลั้งพลาดเพียงนิด ย่อมเป็นเรื่องคอขาดบาดตายถึงขั้นล้างสำนักทำลายตระกูล จึงไม่มีความจำเป็นต้องดึงพวกเขาทั้งสองเข้ามาพัวพันด้วย