ตอนที่ 108 ไมตรีอันอ่อนหวานของนางมารร้าย

ตอนที่ 108 ไมตรีอันอ่อนหวานของนางมารร้าย

กงกวนลุกขึ้นแล้วก้าวออกไปด้านนอก หลี่เซวียนตูจึงได้แต่เดินตามหลังนางไป

สายฝนภายนอกเริ่มซาลง จากที่เคยเทกระหน่ำกลายเป็นสายฝนพรำ ตามหลักแล้ว ฤดูสารทไม่ควรมีฝนฟ้าคะนองรุนแรงดั่งฤดูร้อน ดังนั้นการที่มันไม่อาจตกต่อเนื่องยาวนานจึงสมเหตุสมผลอยู่แล้ว

กงกวนสอดพัดพับที่ไม่เคยห่างมือเข้าไว้ในแขนเสื้อ พลางหยิบร่มกระดาษน้ำมันที่โหยวซวงทิ้งไว้ขึ้นมากางออก ดูราวกับใบไม้สีเหลืองแห้งกรอบขนาดยักษ์

จากนั้นกงกวนกลับเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กับหลี่เซวียนตู กางร่มให้เขาด้วยตนเอง ซ้ำยังยอมปล่อยให้เรือนร่างของตนเกือบครึ่งหนึ่งต้องตากฝนอยู่ด้านนอก

หลี่เซวียนตูเพียงเหลือบมองแวบหนึ่ง มิได้เอ่ยคำใด

กงกวนแสร้งตัดพ้อต่อว่าเบา ๆ "จื่อฝู่ช่างแล้งน้ำใจนัก แม้แต่ฮูหยินสกุลหลงผู้นั้น ท่านยังยอมเจือจานความเมตตาให้บ้าง แต่พอมาถึงข้า กลับตระหนี่ถี่เหนียวปานนี้"

หลี่เซวียนตูกล่าวอย่างสงบนิ่ง "แม่นางกงมีสิ่งใดให้คนแซ่หลี่อย่างข้าต้องเจือจานกัน"