เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 91 ก้าวสู่ขั้นเสวียนหยวน
ทั้งหลี่เซวียนตูและหูเหลียงล้วนไม่มีเจตนาจะไล่ตาม ประการหนึ่งคือ “เงาโลหิตลวงร่าง” ของผู้นี้มีความเร็วสูงเกินไป อีกประการหนึ่งคือทั้งสองฝ่ายไม่ได้มีความแค้นลึกซึ้งถึงขั้นต้องเอาชีวิตกัน จึงไม่มีความจำเป็นต้องเปลืองแรง
หูเหลียงเก็บดาบ “มหาปรมาจารย์” ในมือเข้าฝัก หรี่ตาพลางกล่าวว่า “เหล่าหลี่ เจ้านี่มีวิชาพิสดารอยู่บ้าง พลังฝีมือน่าจะเพิ่งก้าวสู่ขั้นเซียนเทียน ยังด้อยกว่าเฉินกูหงอยู่หลายส่วน ทว่าลื่นไหลจับตัวยากนัก ฝีมือหนีเอาชีวิตรอดนับเป็นเลิศทีเดียว”
หลี่เซวียนตูกล่าวอย่างราบเรียบ “อย่างไรเสีย ‘เงาโลหิตลวงร่าง’ ก็เป็นวิชาที่หนิงอี้ภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต ปีนั้นเขาใช้วิชานี้หลบหนี ข้าเองก็จนปัญญาเช่นกัน”
หูเหลียงพยักหน้า ไม่ติดใจเรื่องนี้อีก ก่อนจะเอ่ยถามว่า “จริงสิ เมื่อครู่เหล่าหลี่เจ้าใช้วิชา ‘พลังอู๋จี๋’ หรือ”