ตอนที่ 87 หลัวเหล่าเปียวโถว

ตอนที่ 87 หลัวเหล่าเปียวโถว

จันทร์ถูกเมฆบดบัง มีเพียงประกายดวงดาวกะพริบระยับอยู่รำไร คันนาและคูน้ำสองข้างทางเกลื่อนไปด้วยวัชพืช เสียงกบเขียดและแมลงดังระงมประสานเป็นผืนเดียว

ณ เส้นทางสถานีม้าที่อยู่ไกลออกไป พลันมีเสียงเกือกม้าแว่วดังขึ้นมายิ่งใกล้ยิ่งดังก้องเสียงแมลงและกบเขียดค่อย ๆ จมหายไปแสงสว่างจากคบเพลิงทะยอยเคลื่อนกระชั้นเข้ามาเรื่อย ๆ

หัวหน้าคุ้มภัยทั้งแปดคนซึ่งมีชื่อเสียงในเขตจิงโจว ล้วนเหน็บดาบไว้ที่เอว มือข้างหนึ่งกุมสายบังเหียนมืออีกข้างชูคบเพลิง ด้านหน้าสี่คน ด้านหลังสี่คน ตรงกลางเป็นอาชาสีดำขลับหนึ่งตัวบนหลังม้าเป็นผู้เฒ่าท่าทางกระฉับกระเฉงคนหนึ่ง ขมับทั้งสองข้างนูนโป่งสูงขึ้นมาดวงตาคู่นั้นทอประกายเจิดจ้า แม้อยู่ท่ามกลางราตรีอันมืดมิดก็ยังส่องแสงออกมาได้

ชายชรารั้งบังเหียนม้าอีกแปดคนจึงหยุดม้าตาม

ทั้งแปดคนต่างมองไปยังชายชรา