ตอนที่ 82 อำเภอผิงอัน

ตอนที่ 82 อำเภอผิงอัน

ท่องไปในยุทธภพ คนทั่วไปเห็นเพียงจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ไปมาดุจสายลม ยามลงมือช่างองอาจเปี่ยมด้วยกลิ่นอายผู้กล้า ทว่าน้อยคนนักจะรู้ว่า ยุทธภพมิได้มีเพียงประกายดาบเงากระบี่ เรื่องการกินอยู่หลับนอนและการเดินทางในชีวิตประจำวันนอกเหนือจากนั้น ล้วนเป็นปัญหาไม่น้อยเลยทีเดียว

เรื่อง ‘เสื้อผ้า’ กับ ‘การเดินทาง’ ยังพอทำเนา ใครบ้างออกนอกบ้านแล้วไม่สวมเสื้อผ้า มีขาก็ย่อมเดินได้ ทว่าเรื่องที่พักและอาหารการกินกลับเป็นปัญหาใหญ่อย่างยิ่ง เริ่มจากเรื่องที่พัก นอกเมืองส่วนใหญ่เต็มไปด้วยโจรผู้ร้ายและกบฏร่อนเร่ ดังนั้นโดยทั่วไปจึงมีแต่ในเมืองเท่านั้นถึงจะมีโรงเตี๊ยม ส่วนที่เปิดอยู่นอกเมืองโทง ๆ ดั่งเช่นโรงเตี๊ยมไท่ผิงนั้น หากมิใช่เพราะมีที่พึ่งอันแข็งแกร่ง ก็คงเป็นโรงเตี๊ยมโจร ด้วยเหตุนี้ หลายครั้งหลายคราจึงจำต้องนอนกลางดินกินกลางทราย เอาฟ้าต่างมุ้งเอาดินต่างเสื่อ ยามฟ้าโปร่งแดดจ้ายังพอทน หากเป็นยามลมฝนหิมะกระหน่ำ ความทุกข์ยากลำบากนั้นยากจะเอ่ยให้คนนอกเข้าใจได้จริง ๆ