กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 162 เวลาแผลเจ็บกินลูกอมสักเม็ด ก็จะไม่เจ็บแล้ว
สองวันต่อมาเซียวอวี่เฉินก็นั่งรถรับส่งเฉพาะกลับมาถึงเมืองหลวง
พอเซี่ยอวิ๋นเห็นเขากลับมาก็รีบเดินเข้าไปหา ถามด้วยความห่วงใยว่า “ลูกคนนี้ บาดเจ็บหนักไหม”
“แม่ ผมไม่เป็นไร บาดเจ็บแค่นิดหน่อย ตอนนี้เกือบจะหายดีแล้ว” เซียวอวี่เฉินยิ้มพลางเอ่ย
“ยังจะมายิ้มอีก แผลอยู่ที่ช่องท้องนะ นี่จะเป็นแผลเล็ก ๆ ได้ยังไง”
“รีบเข้าบ้านเถอะ แม่ให้ป้าจางตุ๋นซุปไก่ไว้ให้เธอแล้ว ดูสิสีหน้าไม่มีเลือดฝาดเลยสักนิด แม่จะบำรุงให้เธออย่างดีเลย”
เซี่ยอวิ๋นประคองเขาเข้าบ้าน ท่านผู้เฒ่าก็อยู่ในบ้านพอดี
“ปู่” เซียวอวี่เฉินส่งเสียงเรียก