กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 121 ยังไม่พักที่จุดพักเยาวชนผู้ลงชนบท
“เสี่ยวหลาน คนนี้เป็นเพื่อนของพี่เขยเธอ เธอเรียกตามว่าพี่ใหญ่ลู่ก็พอ” เสิ่นจิ้งเยว่พูดกับเสิ่นจิ้งหลาน
“สวัสดีพี่ใหญ่ลู่” เสี่ยวหลานเอ่ยทักทายอย่างขัดเขินอยู่บ้าง
“อืม สวัสดี”
“น้องสะใภ้ น้องสาวเธอดูเด็กมากเลยนะ ทำไมถึงคิดจะให้เธอลงชนบทกันล่ะ”
เหล่าลู่คิดไม่ตกจริง ๆ การลงชนบทนี้ไม่ใช่เรื่องสนุกอะไรเลยนะ นั่นมันลำบากมากทีเดียว
“พอได้แล้ว รีบขึ้นไปขับรถสิ ไม่เห็นหรือไงว่าพวกเรานั่งรถไฟมาตั้งหลายวัน เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว นายยังถามต่ออีก กลับไปถึงหน่วยทหารฟ้าคงมืดพอดี”
ฉินเซี่ยงอันเตะเขาไปทีหนึ่ง นี่ถามไม่หยุดหย่อนเสียจริง