กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 พาน้องสาวฉันออกจากบ้านหลังนั้น
“พี่สาว เรื่องนี้โทษฉันไม่ได้หรอกนะ พอเปิดหนังสือฉันก็ง่วงนอนแล้ว เนื้อหาในหนังสือนั่นฉันอ่านไม่เข้าใจเลยสักนิด แถมเรื่องที่อาจารย์พูดพวกนั้นก็เหมือนตำราสวรรค์ ฉันฟังไม่ออกสักคำเดียว”
อันที่จริงบางอย่างก็ฟังเข้าใจ แต่พอฟังต่อไปเรื่อย ๆ ก็กลับไม่เข้าใจอีก
เรื่องนี้จะโทษเขาไม่ได้จริง ๆ
บางทีอาจเป็นเหมือนอย่างที่อาจารย์พูดไว้ ว่าโดยกำเนิดแล้วเขาไม่ใช่คนที่มีหัวสำหรับการเรียนหนังสือ
ทั้งที่เขาก็ทำการบ้านที่อาจารย์สั่งทุกครั้งแท้ ๆ
ทว่าทุกครั้งบนสมุดการบ้านก็มักจะมีข้อความประโยคหนึ่งว่า “ลายมือหวัดเกินไป”
ทุกครั้งที่เห็นทำให้เขาโมโหไม่น้อยเลย
เขาตั้งใจเขียนมากต่างหากล่ะ ทว่าทุกครั้งกลับถูกว่าว่าลายมือหวัดเกินไป