กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 325 สองยักษ์ใหญ่
"ภายในสิบวัน ใครก้าวเข้าหุบเขา... ตาย"
สิ้นคำพูดนี้ ลู่ชิงก็นั่งขัดสมาธิลงบนพื้นอันเย็นเฉียบใจกลางหุบเขาอย่างสบายอารมณ์
เปลือกตาปิดสนิทลงเล็กน้อย ราวกับความวุ่นวายและจิตสังหารรอบด้านไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับเขา ทำเพียงโคจรลมปราณปรับลมหายใจอย่างเงียบสงบ เพื่อรอคอยให้ 'แก่นทองอีกาชาด' ชิ้นนั้นสุกงอม
ทว่า ทั้งภายในและภายนอกหุบเขา
กลับเดือดพล่านโกลาหลไปหมดแล้ว จากการที่เขาปล่อยสองหมัดปิดหุบเขาเมื่อครู่ รวมทั้งคำประกาศอันเผด็จการไร้เทียมทานประโยคนั้น
ความเงียบงันถูกทำลายลง แทนที่ด้วยเสียงฮือฮาอึงมี่และความโกรธเกรี้ยวจนไม่อยากจะเชื่อ
"โอหังเกินไปแล้ว!"
ไม่ว่าจะเป็นผู้เหนือมนุษย์ชาวตะวันตกไม่กี่คนที่ยังเหลือรอด หรือเหล่าปรมาจารย์วิทยายุทธ์ของตระกูลอู่ บนใบหน้าต่างเต็มไปด้วยความตระหนกและเดือดดาล
ปิดผนึกหุบเขาเนี่ยนะ?